پیرسینگ سپتوم از آن مدلهایی است که در عکس ساده به نظر میرسد: یک حلقه کوچک وسط بینی، چند دقیقه کار و تمام. اما تفاوت بین یک سپتوم خوشفرم که بدون مشکل ترمیم میشود و سپتومی که هفتهها درد، التهاب یا کجشدن دارد، معمولاً قبل از فرو رفتن سوزن مشخص میشود.
جای دقیق سوراخ، مهارت پیرسر، جنس زیور، نحوه تمیزکردن و حتی عادت سادهای مثل بازی کردن با حلقه میتواند روی نتیجه تأثیر بگذارد. مشکل اینجاست که خیلی از افراد این چیزها را وقتی یاد میگیرند که پیرسینگ انجام شده و دیگر اصلاح بعضی اشتباهها ساده نیست.
اگر تصمیم داری پیرسینگ تیغه بینی انجام بدهی، این ۱۰ نکته را بهتر است قبل از نشستن روی صندلی پیرسینگ بدانی.
۱. سپتوم قرار نیست هر جایی از تیغه بینی سوراخ شود
یکی از مهمترین تفاوتهای یک پیرسینگ سپتوم حرفهای با یک کار ضعیف، محل عبور سوزن است.
پیرسرهای حرفهای معمولاً به دنبال ناحیهای نسبتاً نرم و انعطافپذیر در قسمت جلویی سپتوم هستند که بین پیرسرها با اصطلاح «Sweet Spot» شناخته میشود. شکل، ضخامت و موقعیت این قسمت در بینی همه افراد دقیقاً یکسان نیست؛ بنابراین نمیتوان برای همه یک نقطه ثابت تعریف کرد.
اگر سوراخ بیش از حد پایین، عقب یا در بخش نامناسبی از تیغه ایجاد شود، ممکن است پیرسینگ ظاهر کجی پیدا کند، فشار بیشتری روی بافت وارد شود یا تجربه پیرسینگ دردناکتر و دوره ترمیم سختتر شود. یک پیرسر باتجربه قبل از انجام کار باید آن
اتومی بینی را بررسی کند و محل مناسب را پیدا کند.
بینی کج الزاماً یعنی سپتوم کج؟
نه لزوماً.
افرادی که انحراف یا عدم تقارن در بینی دارند ممکن است همچنان بتوانند سپتوم زیبایی داشته باشند، اما زاویه پیرسینگ باید متناسب با آناتومی همان فرد تنظیم شود. این دقیقاً جایی است که تجربه پیرسر اهمیت پیدا میکند.
به همین دلیل فقط دیدن یک عکس از روبهروی نمونهکارها کافی نیست. عکسهایی که زاویه پیرسینگ را از پایین یا کنار نشان میدهند، اطلاعات بیشتری درباره کیفیت واقعی کار پیرسر میدهند.
۲. میزان درد سپتوم عدد ثابتی ندارد
در اینترنت احتمالاً جملههایی مثل «درد سپتوم ۳ از ۱۰ است» یا «اصلاً درد ندارد» دیدهای. بهتر است چنین اعدادی را خیلی جدی نگیری.
آستانه درد افراد متفاوت است و محل عبور سوزن، آناتومی بینی، تجربه پیرسر و میزان استرس خود فرد نیز میتواند احساس درد را تغییر دهد.
ممکن است لحظه عبور سوزن یک فشار یا سوزش سریع احساس کنی و حتی چشمهایت ناخودآگاه اشک بیفتد. اشک ریختن در این شرایط الزاماً به معنی درد شدید نیست؛ تحریک ناحیه بینی میتواند چنین واکنشی ایجاد کند.
چیزی که اهمیت بیشتری دارد این است که درد بعد از پیرسینگ باید بهمرور بهتر شود، نه اینکه چند روز بعد شدیدتر و ضرباندارتر شود.
پس تصمیم برای انجام سپتوم را بر اساس یک ویدیوی چندثانیهای که فرد داخل آن میگوید «هیچی حس نکردم» نگیر.
۳. انتخاب پیرسر مهمتر از انتخاب مدل حلقه است
قبل از اینکه نیم ساعت بین کلیکر طلایی و هورسشوی نقرهای مردد بمانی، اول ببین چه کسی قرار است بینیات را سوراخ کند.
پیرسینگ یک فرایند تهاجمی کوچک محسوب میشود و رعایت اصول بهداشتی در آن جدی است. استفاده از سوزن استریل یکبارمصرف، دستکش تمیز و تجهیزات استریلشده از مواردی است که باید در یک مرکز حرفهای رعایت شود.
Mayo Clinic نیز توصیه میکند پیرسینگ توسط فرد آموزشدیده انجام شود و تجهیزاتی که قابل استفاده مجدد هستند با اتوکلاو استریل شوند. تجهیزات آلوده میتوانند خطر عفونت و انتقال بعضی بیماریهای منتقله از خون را افزایش دهند.
قبل از انجام کار هیچ ایرادی ندارد که درباره روش استریلکردن تجهیزات سؤال کنی.
اتفاقاً پیرسر حرفهای معمولاً از چنین سؤالی ناراحت نمیشود.
۴. ارزانترین زیور ممکن است گرانترین اشتباه باشد
زیوری که در روز اول داخل پیرسینگ قرار میگیرد فقط یک وسیله تزئینی نیست؛ قرار است مدت قابلتوجهی با یک زخم در حال ترمیم تماس داشته باشد.
یکی از مشکلات رایج زیورهای نامناسب، حساسیت به فلزاتی مثل نیکل است. حساسیت فلزی گاهی با خارش، قرمزی یا التهاب خودش را نشان میدهد و ممکن است با عفونت اشتباه گرفته شود. Mayo Clinic نیز واکنش آلرژیک، بهویژه نسبت به زیورهای حاوی نیکل، را یکی از عوارض احتمالی پیرسینگ معرفی میکند.
تیتانیوم مناسب ایمپلنت، نیوبیوم و برخی انواع طلای باکیفیت از گزینههایی هستند که در پیرسینگ حرفهای استفاده میشوند؛ اما صرفاً عبارت «استیل پزشکی» روی بستهبندی دلیل کافی برای باکیفیتبودن یک زیور نیست.
اندازه هم مهم است. حلقهای که بیش از حد کوچک باشد میتواند به بافت فشار وارد کند و زیور بیش از حد بزرگ نیز بیشتر تکان میخورد و احتمال گیرکردن یا تحریک پیرسینگ را بالا میبرد.
پس مدل زیور اولیه را بر اساس توصیه پیرسر و آناتومی بینی انتخاب کن، نه فقط ظاهر آن.
۵. شش هفته گذشت؟ هنوز برای دستکاری آزاد نیستی
یکی از اشتباههای رایج این است که فرد بعد از چند هفته میبیند دیگر درد ندارد و نتیجه میگیرد پیرسینگ کاملاً خوب شده است.
ترمیم پیرسینگ از سطح خارجی بافت به سمت داخل اتفاق میافتد. در نتیجه ممکن است ظاهر سوراخ کاملاً آرام باشد، اما کانال داخلی هنوز شکننده باشد. Association of Professional Piercers نیز تأکید میکند که خوب به نظر رسیدن سطح پیرسینگ الزاماً به معنی پایان کامل فرایند ترمیم نیست.
منابع مختلف برای زمان ترمیم سپتوم بازههای متفاوتی ارائه میکنند. در جدول Association of Professional Piercers حداقل تقریبی ۶ تا ۸ هفته یا بیشتر ذکر شده، در حالی که برخی منابع پزشکی و آموزشی بازههای چندماهه را برای کاملشدن ترمیم مطرح میکنند. تفاوت بدن افراد باعث میشود یک عدد دقیق برای همه وجود نداشته باشد.
نتیجه عملی ساده است: فقط چون دیگر درد نداری، حلقه را زود عوض نکن.
اگر قرار است زیور در دوره ترمیم عوض شود، بهتر است این کار توسط پیرسر انجام شود.
۶. پیرسینگ تازه را نباید مرتب بچرخانی
هنوز هم ممکن است توصیه قدیمی «حلقه را هر روز چند بار بچرخان تا نچسبد» را بشنوی.
اما توصیه فعلی Association of Professional Piercers این است که چرخاندن و حرکتدادن زیور هنگام ترمیم ضروری نیست و حتی میتواند باعث تحریک بافت شود.
هر بار که حلقه را بدون دلیل جلو و عقب میکنی، کانال تازه تشکیلشده داخل سوراخ تحت اصطکاک قرار میگیرد.
همین موضوع درباره بازی کردن ناخودآگاه با حلقه هم صدق میکند؛ کاری که بعد از چند روز ممکن است تبدیل به عادت شود.
قاعده سادهای وجود دارد:
اگر لازم نیست به سپتوم دست بزنی، دست نزن.
و اگر واقعاً لازم است آن را لمس کنی، اول دستهایت را کاملاً بشوی.
۷. تمیزکردن بیشتر همیشه بهتر نیست
وقتی چیزی تازه سوراخ شده، اولین واکنش خیلیها این است که تا جای ممکن آن را ضدعفونی کنند.
الکل، بتادین، آباکسیژنه، صابون آنتیباکتریال قوی و چند بار شستوشو در روز ممکن است در نگاه اول منطقی به نظر برسد، اما مواد تحریککننده میتوانند به سلولهای در حال ترمیم آسیب بزنند و خودشان باعث خشکی، سوزش و التهاب شوند.
Association of Professional Piercers استفاده از محلول سالین استریل مخصوص شستوشوی زخم با غلظت ۰.۹ درصد سدیم کلراید را پیشنهاد میکند و استفاده روتین از موادی مثل الکل، هیدروژن پراکسید و ترکیبات خشن را توصیه نمیکند.
آبنمک خانگی چطور؟
نسخه قدیمی دیگری که زیاد دیده میشود، مخلوطکردن نمک و آب در خانه است.
مشکل اینجاست که اندازهگیری غلظت مناسب در خانه راحت نیست. محلولی که بیش از حد شور باشد ممکن است بافت را خشک و تحریک کند. APP به همین دلیل استفاده از سالین استریل بستهبندیشده را به محلول نمکی دستساز ترجیح میدهد.
هدف از مراقبت این نیست که بینی را هر چند ساعت یک بار «ضدعفونی» کنی؛ هدف این است که محل تمیز بماند و فرصت ترمیم طبیعی داشته باشد.
۸. هر ترشحی به معنی عفونت نیست
یکی از استرسهای هفتههای اول این است که ناگهان اطراف حلقه کمی پوسته یا ترشح روشن ببینی و تصور کنی سپتوم عفونت کرده است.
مقداری حساسیت، تورم محدود، خارش یا ترشح روشن متمایل به سفید و زرد که روی زیور خشک و تبدیل به پوسته میشود میتواند بخشی از روند طبیعی ترمیم باشد.
اما داستان زمانی متفاوت میشود که علائم بهجای بهترشدن شدیدتر شوند.
افزایش درد، گرمی واضح محل، تورم قابلتوجه، قرمزی یا تغییر رنگ شدید، ترشح چرکی غلیظ و بدبو یا علائم عمومی مثل تب و لرز میتوانند نشانهای باشند که نیاز به ارزیابی پزشکی دارد. NHS توصیه میکند در صورت مشکوکبودن پیرسینگ به عفونت، ارزیابی پزشکی انجام شود.
تشخیص تفاوت تحریک ساده، حساسیت فلزی و عفونت پیرسینگ سپتوم مهم است، چون برخورد با این سه وضعیت لزوماً یکسان نیست.
یک نکته مهم دیگر: اگر فکر میکنی پیرسینگ عفونت کرده، خودسرانه زیور را بیرون نکش. NHS نیز توصیه میکند تا زمانی که پزشک دستور نداده، زیور پیرسینگ مشکوک به عفونت خارج نشود.
۹. سبک زندگی چند هفته اول واقعاً روی سپتوم اثر دارد
قرار نیست بعد از پیرسینگ زندگی را تعطیل کنی، اما چند عادت میتواند روند ترمیم را سختتر کند.
شنا در استخر، دریاچه، دریا یا جکوزی در دوره ترمیم میتواند پیرسینگ تازه را در معرض آلودگی قرار دهد. APP توصیه میکند تا زمان ترمیم از غوطهورکردن پیرسینگ در چنین محیطهایی پرهیز شود یا در شرایط مناسب از محافظ ضدآب استفاده شود.
ضربه هم مسئله مهمی است.
پوشیدن لباس یقهتنگ، خشککردن خشن صورت با حوله، برخورد اتفاقی دست، گیرکردن حلقه هنگام تعویض لباس یا حتی فینکردن شدید در روزهای اول میتواند ناحیه را تحریک کند.
اگر سرماخوردهای، حساسیت بینی شدید داری یا دائماً مجبور به دستکاری بینی هستی، شاید همین هفته بهترین زمان برای انجام سپتوم نباشد.
موضوع فقط تحمل درد لحظه سوراخکردن نیست؛ باید چند هفته فرصت بدهی بافت بدون تحریک مداوم ترمیم شود.
۱۰. قبل از پیرسینگ باید بدانی اگر پشیمان شدی چه میشود
یکی از جذابیتهای سپتوم برای بعضی افراد این است که نسبت به بسیاری از پیرسینگهای صورت کمتر در معرض دید دائمی قرار دارد و برخی مدلهای زیور را میتوان داخل بینی قرار داد.
اما این به معنی «کاملاً موقتی و بدون اثر» بودن پیرسینگ نیست.
هر پیرسینگ تغییری در بافت ایجاد میکند و بعد از خارجکردن زیور ممکن است یک اثر کوچک باقی بماند. از طرف دیگر، سوراخ پیرسینگ میتواند بعد از خارجکردن زیور سریع جمع یا بسته شود؛ حتی پیرسینگهایی که مدت زیادی از ایجادشان گذشته همیشه باز نمیمانند.
پس بهتر است قبل از انجام پیرسینگ درباره دو موضوع تصمیم گرفته باشی: آیا در چند ماه آینده موقعیتی داری که مجبور شوی زیور را خارج کنی؟ و آیا واقعاً مدل سپتوم را روی صورت خودت دوست داری یا صرفاً تحت تأثیر یک ترند کوتاهمدت هستی؟
اگر محل کار، دانشگاه یا شرایط خاصی محدودیت دارد، قبل از پیرسینگ این مسئله را با پیرسر مطرح کن. مدام بالا و پایین کردن یا خارجکردن حلقه تازه برای پنهانکردنش میتواند با روند ترمیم سازگار نباشد.
چند سؤال که قبل از انجام سپتوم باید از پیرسر بپرسی
یک پیرسر حرفهای باید بتواند بدون جوابهای مبهم درباره روند کار توضیح بدهد. قبل از شروع میتوانی بپرسی:
«سپتوم من از نظر آناتومی برای این پیرسینگ مناسب است؟»
همه بینیها شبیه هم نیستند. پیرسر باید قبل از سوراخکردن محل را بررسی کند.
«زیور اولیه از چه جنسی است؟»
نام دقیق متریال مهمتر از رنگ یا ظاهر حلقه است.
«تجهیزات چگونه استریل میشوند؟»
پاسخ باید روشن باشد؛ نه اینکه صرفاً بشنوی «نگران نباش، همهچیز تمیزه».
«مراقبت روزانه دقیقاً چه کاری لازم دارد؟»
دستورالعمل باید ساده و قابل اجرا باشد. شستوشوی افراطی و استفاده از چند محلول مختلف نشانه مراقبت بهتر نیست.
«چه زمانی میتوانم زیور را عوض کنم؟»
پاسخ باید بر اساس وضعیت واقعی ترمیم باشد، نه یک تاریخ قطعی که برای همه افراد یکسان فرض شده است.
سپتوم خوب از قبل از سوراخکردن شروع میشود
بیشتر تصمیمهای مهم پیرسینگ سپتوم زمانی گرفته میشوند که هنوز هیچ سوراخی روی بینی ایجاد نشده: انتخاب پیرسر، تشخیص محل مناسب، انتخاب زیور اولیه و دانستن روش مراقبت.
بعد از انجام کار، بخش بزرگی از موفقیت پیرسینگ به یک رفتار نسبتاً ساده وابسته است؛ کمتر دستکاریاش کن، تمیز نگهش دار و به بدن فرصت بده کار خودش را انجام دهد.
قرمزی جزئی یا حساسیت اولیه الزاماً اتفاق عجیبی نیست، همانطور که هر برجستگی یا ترشحی نیز به معنی عفونت نیست. چیزی که باید جدی گرفته شود تغییر روند علائم است؛ اگر درد، تورم، گرمی یا ترشح چرکی در حال بیشترشدن است یا علائم عمومی مثل تب داری، به جای امتحانکردن درمانهای اینترنتی مختلف، ارزیابی پزشکی منطقیتر است.
پیرسینگ سپتوم اگر درست انجام شود و مراقبت معقولی داشته باشد، قرار نیست پروژهای پیچیده باشد. دردسر معمولاً زمانی شروع میشود که فرد فکر میکند چون سوراخ کوچک است، جزئیات هم اهمیت زیادی ندارند.
